کاش چون پاییز بودم ، کاش چون پاییز بودم

کاش چون پاییز خاموش و ملال انگیز بودم

برگهای آرزوهایم یکایک زرد میشد

آفتاب دیدگانم سرد میشد

آسمان سینه ام پر درد می شد

ناگهان طوفان اندوهی به جانم چنگ میزد

اشکهایم همچو باران

دامنم را رنگ می زد

وه ، چه زیبا بود اگر پاییز بودم

وحشی و پر شور و رنگ آمیز بودم

شاعری در چشم من می خواند ، شعری آسمانی

در کنار قلب عاشق شعله میزد

در شرار آتش دردی نهانی

نغمه من ...

همچو آوای نسیم پر شکسته

عطر غم می ریخت بر دلهای خسته

پیش رویم

چهره تلخ زمستانی جوانی

پشت سر

آشوب تابستان عشقی ناگهانی

سینه ام

منزلگه اندوه و درد و بدگمانی

کاش چون پاییز بودم ، کاش چون پاییز بودم

فروغ فرخ زاد

بازم پاییز اومد . یعنی بهار و تابستون تموم شد . یعنی امسالم نصف شد !!!

خوب فقط یه سوال دارم که می دونم سوالیه که همیشه اونم توی مواقع استراتژیک بهش فکر می کنیم !!!  البته لازم به گفتنه که هرکسی یجوری اونو واسه ی خودش طرح می کنه .

منم اینجوری از خودم می پرسم …چقدر زود گذشت !!! چقدر فرصتهای زیادی رو از دست دادم !!!  بالاخره کی به هدفام می رسم ؟؟؟زمانی ندارم!!!

ولی اگه یکم فکر کنیم می بینیم آدمیزاد اگه عمر هزار ساله هم می داشت بازم می گفت زمانی ندارم چون واسه ی اون هزار سال برنامه ریزی می کرد . واقعیت اینه که زمان هست ولی ما یا غرق توی گذشته ایم یا به فکر آینده و همش غصه می خوریم . خلاصه اونچه که فراموشش کردیم الانه که خیلی باارزشه .

الان ، همون زمانیه که می گن طلاست . پس بهتره از همین الان عمل کرد .

بیایید از امروز اگه گذشته ی خوبی نداریم فقط ازش درس بگیریم و توی اون غرق نشیمو گذشته گرا نباشیم .

بیایید از امروز از شکست های گذشتمون پیروزی بسازیم .

بیایید از امروز توی آینده ی ساختگیمون غرق نشیمو واقع گرا باشیم .

بیایید از همین الان برای آیندمون یه هدف ترسیم کنیم ، ولی درست و منطقی .

بیایید حرکت برای رسیدن به اون آینده رو از همین الان شروع کنیم

پاییز را دوست دارم

به خاطر غریب و بی صدا امدنش

رنگ زرد زیبا و دیوانه کننده اش

خش خش گوش نواز برگ هایش

صدای نم نم باران های عاشقانه اش

پاییز را دوست دارم.... به خاطر رفتنش

خیس شدن زیر باران های پاییزی

بوی مست کننده خاک باران خورده

چیزی ویرانگرتر از این نیست.!
که دریابیم فریب همان کسانی را خورده‌ایم که باورشان داشته ایم...